Candyman niech nie wraca

Stopklatka podała, że hollywoodzcy spece od zużytych pomysłów zastanawiają się nad realizacją nowej wersji "Candymana". Jak zwykle w tego typu przypadkach można spytać: po co, do jasnej cholery?
Zreaktywowali już Michaela Myersa (i tak Rob Zombie nieźle z tego wybrnął), wróci Jason, ma też ożyć Freddie Kruger (jakiś debil przymierza podobno do tej roli Billy'ego Boba Thorntona, mam nadzieję, że to plotka). No to przywróćmy Candymana. I z tego, co wyczytałem, nie będzie to czwarta część cyklu, a remake - lub też po prostu nowa ekranizacja opowiadania Barkera.
Kontynuacja nie byłaby może tak złym rozwiązaniem, pod warunkiem, że ktoś zadbałby o porządny scenariusz. Problem pewnie w tym, że hasło "Candyman 4" skazałoby film jedynie na wydanie DVD, a do kin by nie trafił. Trzeba więc nakręcić rzecz od nowa. I najlepiej zadbać o gwiazdorską obsadę. Nie wiem, czy ktoś będzie w stanie zastąpić Tony'ego Todda w roli Candymana. Nie wiem, czy ktoś wyciśnie z tej historii tyle, co Bernard Rose w oryginale. I czy ktoś napisze równie dobrą muzykę, co Philip Glass. wiem natomiast, że mamy do czynienia z coraz większym absurdem - Hollywood szykuje remaki własnych filmów, nakręconych w latach 90. Filmów, które jeszcze się nie zestarzały, ale są - czy raczej być mogą - gwarantami kasowego sukcesu.
I zaraz ktoś wpadnie na pomysł, żeby zrealizować np. remake "Piły". Dla oszczędności kręcony w dekoracjach do szóstej części cyklu... A co tam. I niech Jigsawa zagra np. George Clooney - Tobin Bell to jednak niezbyt kasowy aktor.

Też chcę mieć zombie

Fido (2006)
Generalnie nie przepadam za komediowymi horrorami. Są wyjątki, oczywiście, jak choćby wczesny Peter Jackson, ale to specyficzny rodzaj kina i nazwanie takiej "Martwicy mózgu" komediowym horrorem to w zasadzie wtopa.
Ale kilka dni temu trafił w moje łapska kolejny wyjątek. "Fido". Czyli - w dużym skrócie rzecz ujmując - komedia o zombie. I to kolejna - po "Wysypie żywych trupów" - dobra komedia o zombie.
Początek klasyczny: tajemnicze promieniowanie z kosmosu sprawia, że zmarli wstają z grobów. Zaczyna się wojna. Na szczęście do akcji wkracza Zomcon - firma, która stworzyła system kontroli zombiaków. Zakładasz truposzowi obrożę, hamującą jego krwiożerczy instynkt i voila! zyskujesz służącego, pomocnika, a nawet - jeśli zajdzie taka potrzeba - przyjaciela. Trochę bezmyślnego i powolnego, ale za to posłusznego. Co prawda, obroża czasem się psuje, ale co tam... Najwyżej twój zombie zeżre jakiegoś wkurzającego sąsiada.
I tak to się pięknie toczy. Pomysł kontrolowania żywych trupów nie jest rzecz jasna nowy, ale tu wykorzystany naprawdę zabawnie. Na dodatek całość utrzymana jest w cukierkowo - pastelowej tonacji amerykańskiego kina z lat 50. - urocze przedmieścia, piękni ludzie, ogólna radość i spokój. Do tego dobra obsada: Carrie-Anne Moss, Dylan Baker i Billy Connolly jako tytułowy zombiak.
Nie ma sensu wymieniać filmów, na których wzorował się reżyser Andrew Currie. "Fido" nie jest bowiem żałosną parodią gatunku, raczej delikatną kpiną z jego schematów. Ale jednocześnie hołdem złożonym mistrzom. George'owi Romero powinien się podobać.

Fido
reż. Andrew Currie
Kanada 2006

Oficjalna strona filmu

The Times They Are A-Changin'

No może nie do końca, ale coś się zmienia. Od dziś Castrum Doloris to tylko - zgodnie z pierwotnym założeniem - miejsce na grozę w różnych wydaniach.
Bieżące sprawy, wkurwienia i obserwacje na Eternal Hate.
Będzie lżej.

Eat me, drink me

Po raz kolejny odbiegam od głównego tematu zainteresowań, ale znów nie mogłem się powstrzymać. Taki oto produkt spożywczy znalazłem w Tesco. Zdjęcie jest podłej jakości, bo robione komórką.


Jakby ktoś pytał, to margaryna. Na biało-czerwonej plakietce po prawej stronie jest napis: "Z polskich rąk i pól".
I ja już nie chcę wiedzieć, co dokładnie wchodzi w skład kromeczkowej miss.

Jerzy nadchodzi

Kilka dni temu na blogu Jeża Jerzego pojawił się plakat teaserowy do filmu. Premiera dopiero w 2010 roku, ale twórcy (tfurcy?) potrafią podkręcać atmosferę. Donosy z kolejnych etapów produkcji, newsy i ciekawostki znajdziecie na rzeczonym blogu. A film - głęboko w to wierzę – będzie naprawdę zajebisty. Autorem plakatu jest oczywiście Tomek Leśniak.

Orbitowski nie straszy...

...na szczęście, tymczasowo. Za to świetnie sprawdził się w innym gatunku.
Łukasz Orbitowski, najlepszy polski autor horrorów napisał tym razem przesympatyczną książeczkę "Prezes i kreska. Jak koty tłumaczą sobie świat". Teoretycznie rzecz dla dzieci. Praktycznie - dla dorosłych jak najbardziej też. Krótkie historyjki, a przyjemność wielka.
I gdyby ktoś się czepiał, że to już było wiele razy - niezliczona liczna pisarzy poświęciła swoją prozę kotom, i że każdy fantasta jest wielbicielem kotów, to od razu piszę: Orbitowski zrobił to naprawdę znakomicie.

Łukasz Orbitowski "Prezes i kreska", Powergraph 2008

Tym razem absolutnie serio

To jest prośba o pomoc. Poważna, to nie żadna ściema, bo dotyczy osób, które znam. Jeśli możesz wysłać te informacje do kogoś, albo pomóc w jakikolwiek sposób, to proszę. Dzięki.

******

Szanowni Państwo,

w styczniu 2008 r. u naszej 15-letniej córki Kasi wykryto nowotwór złośliwy kości udowej. Od razu po diagnozie na Oddziale Onkologii Centrum Zdrowia Dziecka Kasia została poddana chemioterapii, która potrwa z przerwami prawie 2 lata. Naszą córkę czekają też operacje. Pierwsza z nich polega na usunięciu kości zaatakowanych przez raka. Kilka lat może potrwać rehabilitacja.
Nie wiemy, czy wszystkie etapy leczenia uda się przeprowadzić w Warszawie. Sytuacja naszej wielodzietnej rodziny jest teraz bardzo trudna. Nie jesteśmy przygotowani na wydatki związane z leczeniem Kasi, a nie refundowane przez NFZ, czyli transport z i do placówki leczącej, noclegi poza miejscem zamieszkania, leki i środki medyczne oraz pomoce do indywidualnej nauki.
Choroba córki dopiero co nas zaskoczyła, a czas już płynie nieubłaganie.
Dlatego też prosimy o pomoc w walce z jej chorobą poprzez wpłatę na konto:


Fundacja Pomocy Dzieciom z Chorobą Nowotworową
ul. Przybyszewskiego 47, 01-849 Warszawa
tel. (0-22) 834 06 74 www.fundacja.net KRS 0000079660 NIP: 118-05-47-811
nr konta: 08 1240 1066 1111 0000 0006 1694
tytułem: Hoffmann Katarzyna Marta

Za każdą przekazaną kwotę wszystkim Darczyńcom serdecznie dziękujemy
Kasia z rodzicami